گفتند سراب را که جاری بشود

حتماً باید کلاغ قاری بشود

نقاش تمام رنگ ها را مالید !،

گنجشک نمی خواست قناری بشود!!!

زنجیر می بافند ،

هنوز تا همیشه،

عمو زنجیر باف ها!

پشت کوه را نه ،

پاهای برادرانشان !

چه کابوس دنباله داری،

عمو های زنجیر باف...

پدر های زنجیری !!!!

جویباری عاشقم ، ای آسمان دریا کجاست؟

گرچه در او هیچ خواهم شد، بگو اما کجاست؟

گم شدم در ناکجاآباد تاریک خودم،

کاش می گفتید ای پروانه ها فردا کجاست؟

دشت و صحرا و خیابان پر شد از مجنون، ولی

هیچ مجنونی نداند خانه ی لیلا کجاست!

چهره هامان بی تبسم، خانه ها بی پنجره،

گر جهنم نیست، یارب پس بگو اینجا کجاست؟

گرچه جمعیت همه همشهری درد و غم اند ،

عاشقی شاید بداند شهر شادی ها کجاست !!!

اولن سلام. نه ، ببخشید... درود. چون معلم ادبیات مان گفته و میگوید که فارسی بگویید و بخوانید و بنویسید، نه عربی. حالا اصلا ولش کن. باید بگویم که پرنده موجود خوب و شادی آوری هست.چونکه دوتا بال دارد و دو تا پا. بعضی ها میگویند مثل ما آدمها هستند فقط ما به جای بال دست داریم. اما من میگویم پرنده ها آزاد هستند. می توانند پرواز کنند و هرجا دلشان بخواهد بروند ویا اینکه اگر از جایی خوششان آمد یعنی مثلا جایی که ازتخم در آمدهاند خوششان آمد میتوانند همانجا بمانند و حتی تشکیل خانواده هم بدهند.اما ما انسان ها نمیتوانیم.زیرا خدا به جای بال به ما زبان و اندیشه داده است

همه شب ز عشق تو تب داشتم کجابی کجابی به لب داشتم لب تو رطب بود و من روزه دار همیشه ویار رطب داشتم توی جبهه ها شیمیایی شدم ولی از خدا جان طلب داشتم زمانی که ریش از محاسن ببود من این تحفه را ده وجب داشتم! ولی کاش ده درصدی سهمیه، چو همسایه مان مش رجب داشتم پرستار تا می شدم، سال بعد، توی قلب تهران مطب داشتم نه تنها مطب، چند ویلا و باغ فرانسه اگر نه، حلب داشتم! به عنوان منشی بر دست خود، 130 ملوس عذب داشتم ! همه کار من دزدی محض بود، ولی پیش اینها ادب داشتم هزاران حج، اما مدینه جلو و صدها مدینه عقب داشتم! !... عجب، باز هم شعر بودار شد! خدایا تو

جواب چیست های ما دوباره چیست میشود

ورد زبان مرد و زن، کجا و کیست؟می شود!

سرخی چهره شفق بدان، بدان که خون کیست؟

عاشق دلباخته ای که سربه نیست میشود!

"ترانه"، نخبه و نجیب،درون خانه مانده، پیر

"فاطمه " با خیانتش همیشه بیست می شود!

جوان قد کشیده ای درشب دود و نعشه گم،

قلب لطیف مادری دچار ایست می شود!

غصه نخور عزیز من که عشق بی نهایت است،

سحر شهید دیگری وارد لیست می شود!!!

درون دوستی، نیرنگ جاربست

و در آیینه ی دل سنگ جاریست

دریغا خون آهوبچه ی صلح،

هنوز از چنگ گرگ جنگ ، جاریست!!

*********

شب تاریک ما روزی سحر داشت

خدا از خنده های ما خبر داشت

ولی افسوس جنگلبان نفرت،

برای جنگل شادی تبر داشت! !

خدایا باغ شادی وقف سیب است،
لب ما ، آه، از آن بی نصیب است

در این دنیای از تبعیض لبریز ،
دل من گرگاهویی نجیب است!

***********
طلوع مهربونی ، شاده،خوبه
خدا زیبا و غافرالذنوبه

ولی از دست خفاش تعصب،
غراب روز ما غرق غروبه !!

************
اگرچه پیر ، اما شیر ، شیره
به زیر بار روباهان نمیره !

میخوام مجنون بشم،لیلی من باش ،
نگو از ما گذشته،زشته ، دیره !!

" اهل بیت شیطان! " وامصیبت، وامصیبت، وای ما غرق شد در معصیت دنیای ما ! باز هم دف در طنین افتاده است، لرزه بر اندام دین افتاده است! با تو هستم ای مسلمان، کن حذر، ازدف ، این قر آور کل الکمر ! نی ، رگ آئورت شیطان است، وای ! آفت اصلی ایمان است، وای ! تار هم یادآور موی زن است ، نغمه اش میل به دوزخ رفتن است! نی ، کمانچه، تار ، شعر بوسعید ، یعنی اهل بیت شیطان پلید !!! شعر و موسیقی دو بال شادی اند ، هردوشان یادآور آزادی اند ! تحفه ی غرب است شادی و سرور، آی شرقی، دور شو از غرب ، دور ! گریه وقتی هست ' خندیدن چرا؟! سینه وقتی هست ، رقصیدن چرا؟!! هر که در کنسرت ها شرکت کند